“Przez bierzmowanie ochrzczeni zostają jeszcze ściślej związani z Kościołem i ubogaceni szczególną mocą Ducha Świętego”
W naszym Ośrodku Katechumenalnym towarzyszymy dorosłym, którzy pragną przyjąć sakrament bierzmowania. Z różnych powodów wielu z nich nie otrzymało go w wieku młodzieńczym, jednak w pewnym momencie życia odkrywają w sobie głębokie pragnienie powrotu do wiary i jej świadomego przeżywania. Decyzja o przygotowaniu do bierzmowania staje się często momentem przełomowym – początkiem drogi, na której na nowo odkrywają Chrystusa, Jego Ewangelię oraz sens życia w relacji z Bogiem.
Bierzmowanie nie jest jedynie uroczystością ani formalnością. Nie jest też „kolejnym etapem do zaliczenia” czy warunkiem pełnienia określonych funkcji w Kościele. Jego przyjęcie powinno wypływać z osobistej decyzji i szczerego pragnienia dojrzałego życia chrześcijańskiego – życia, które wyraża się w codziennej relacji z Bogiem, w wierze przeżywanej świadomie i konsekwentnie.
Dlatego przygotowanie dorosłych do bierzmowania nie ogranicza się do przekazania wiedzy, ale ma charakter drogi – procesu formacji, który prowadzi do żywej wiary. Odbywa się ono w tej samej dynamice i w podobnej formie jak przygotowanie do chrztu dorosłych, czyli w ramach katechumenatu.
Ma to głębokie uzasadnienie teologiczne. Sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego – chrzest, bierzmowanie i Eucharystia – stanowią jedność i prowadzą do pełni życia w Chrystusie. Jeśli więc ktoś nie przyjął jednego z nich, Kościół zaprasza go nie tylko do „uzupełnienia braku”, ale do wejścia na drogę wtajemniczenia: słuchania Słowa Bożego, nawrócenia, doświadczenia wspólnoty
i dojrzewania wiary.
Dlatego dorośli przygotowujący się do bierzmowania przechodzą drogę podobną do katechumenów – ucząc się nie tylko prawd wiary, ale przede wszystkim życia Ewangelią. W naszym Ośrodku formacja ta ma konkretny kształt: obejmuje całoroczny cykl katechez oraz spotkań, rozpoczynający się we wrześniu i prowadzący aż do uroczystości Zesłania Ducha Świętego, kiedy to biskup udziela sakramentu bierzmowania. Dzięki tej drodze bierzmowanie nie jest jedynie momentem, ale zwieńczeniem procesu, w którym wiara dojrzewa, a człowiek otwiera się na działanie Ducha Świętego i Jego prowadzenie w codziennym życiu.
Zapraszamy wszystkich, którzy pragną wejść głębiej w życie wiary
i poprzez przyjęcie sakramentu bierzmowania pełniej otworzyć się na dary oraz łaski, które Bóg nieustannie ofiaruje.
Dorośli, przygotowujący się w naszym Ośrodku do sakramentu bierzmowania, spotykają się co czwartek, zgodnie z harmonogramem,
w Centrum Edukacyjno-Formacyjnym. Zależnie od etapu formacji, uczestniczą w katechezach lub spotkaniach w grupach.
Fundamentalną częścią przygotowania do sakramentu bierzmowania, jak również innych sakramentów, są indywidualne spotkania z ustanowionym przez biskupa bydgoskiego katechistą. Obywają się w dogodnym dwa obu stron terminie i miejscu (np. w kawiarni). Pomagają one odnieść treści wiary do osobistego życia i konkretnych doświadczeń. Są przestrzenią szczerej rozmowy, zadawania pytań oraz rozeznawania własnej drogi wiary. Służą także towarzyszeniu duchowemu, aby przygotowanie do sakramentu było świadome, dojrzałe i autentyczne.
Przygotowanie do sakramentu bierzmowania rozpoczyna się od indywidualnej rozmowy wstępnej.
Posłanie
Sakrament bierzmowania jest jednym z trzech sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego. Nie stanowi dodatku do chrztu, ale jego dopełnienie i rozwinięcie – prowadzi ochrzczonego ku pełni życia w Chrystusie i w Kościele.
„Przez sakrament bierzmowania ochrzczeni przechodzą dalszą drogę chrześcijańskiego wtajemniczenia, przyjmując Ducha Świętego, który w dzień Pięćdziesiątnicy został zesłany przez Pana na Apostołów.”
Obrzędy bierzmowania, Wprowadzenie teologiczne i pastoralne,
nr 1
Bierzmowanie nie jest więc jedynie „potwierdzeniem wiary”, ale rzeczywistym wydarzeniem łaski, w którym Duch Święty zostaje udzielony człowiekowi w nowy sposób – jako dar umocnienia
i posłania.
Jedność z chrztem – jeden proces wtajemniczenia
Teologia Kościoła jasno podkreśla, że chrzest i bierzmowanie stanowią wewnętrzną jedność. Nie są to dwa oddzielne etapy,
lecz dwie części jednej rzeczywistości.
Chrzest daje życie – bierzmowanie je umacnia.
Chrzest włącza do Kościoła – bierzmowanie uzdalnia do działania
w nim.
„Bierzmowanie jest umocnieniem i dopełnieniem chrztu.”
K. Dullak, Sprawowanie sakramentu bierzmowania, s. 26–27
Dar Ducha Świętego
Istotą sakramentu bierzmowania jest dar Ducha Świętego, który nie tylko umacnia wierzącego, ale uzdalnia go do życia według Boga. Duch Święty działa w człowieku poprzez swoje dary, które kształtują serce, rozum i wolę, prowadząc do dojrzałej wiary.
Tradycja Kościoła, oparta na proroctwie Izajasza (Iz 11,2), wymienia siedem darów Ducha Świętego:
- Dar mądrości – pozwala patrzeć na rzeczywistość oczami Boga i odnajdywać w niej Jego obecność; uzdalnia do umiłowania tego, co Boże.
- Dar rozumu – pomaga głębiej rozumieć prawdy wiary, nie tylko intelektualnie, ale wewnętrznie, „od środka”.
- Dar rady – uzdalnia do podejmowania właściwych decyzji
w świetle Ewangelii, szczególnie w sytuacjach trudnych i niejednoznacznych. - Dar męstwa – daje siłę do trwania przy Bogu mimo trudności, cierpienia czy sprzeciwu; uzdalnia do odwagi w wierze.
- Dar umiejętności (wiedzy) – pomaga właściwie odnosić się do świata, rozpoznając w nim dzieło Boga i zachowując właściwą hierarchię wartości.
- Dar pobożności – kształtuje żywą relację z Bogiem jako Ojcem, prowadzi do modlitwy i zaufania oraz do postawy miłości wobec innych.
- Dar bojaźni Bożej – nie jest lękiem, ale głębokim szacunkiem
i wrażliwością na Boga; chroni przed grzechem i prowadzi do życia w Jego obecności.
„Duch Święty doskonalej upodabnia wiernych do Chrystusa i daje im moc do dawania o Nim świadectwa.”
Obrzędy bierzmowania, Wprowadzenie teologiczne i pastoralne,
nr 2
Owoce Ducha Świętego
Dary Ducha Świętego nie pozostają czymś ukrytym w sercu człowieka, ale wydają konkretne owoce w jego życiu. Są nimi widzialne znaki działania łaski – postawy i sposób życia, w których objawia się obecność Boga.
Jak naucza Pismo Święte:
„Owocem zaś Ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie.”
(Ga 5,22–23)
Owoce Ducha Świętego to nie tylko moralne „cnoty”, ale przede wszystkim przejaw życia, które rodzi się z relacji z Bogiem. Nie są one wynikiem jedynie ludzkiego wysiłku, ale owocem współpracy człowieka z łaską.
- Miłość – zdolność do bezinteresownego daru z siebie, na wzór Chrystusa.
- Radość – głębokie doświadczenie sensu i obecności Boga, niezależne od okoliczności.
- Pokój – wewnętrzna harmonia płynąca z pojednania z Bogiem i z innymi.
- Cierpliwość – umiejętność trwania w dobru mimo trudności i prób.
- Uprzejmość i dobroć – postawa życzliwości i otwartości wobec drugiego człowieka.
- Wierność – stałość w relacji z Bogiem i w podejmowanych zobowiązaniach.
- Łagodność – siła wyrażająca się w opanowaniu i szacunku wobec innych.
- Opanowanie – panowanie nad sobą, które pozwala wybierać dobro.
Owoce Ducha Świętego są więc znakiem, że wiara nie jest tylko deklaracją, ale rzeczywistością, która przemienia życie. Tam, gdzie człowiek pozwala działać Duchowi Świętemu, tam stopniowo pojawia się nowe życie – życie według Boga.
Znamię
i nieodwracalność
Bierzmowanie, podobnie jak chrzest, pozostawia w człowieku niezatarte znamię – duchową pieczęć, która na zawsze określa jego tożsamość.
„Otrzymują także niezniszczalny charakter, czyli znamię Pańskie.”
Obrzędy bierzmowania, Wprowadzenie teologiczne i pastoralne,
nr 2
Oznacza to, że sakramentu nie można powtórzyć – jego skutki są trwałe i nieodwracalne.
Włączenie
w Kościół
Sakrament bierzmowania pogłębia więź z Kościołem i uzdalnia do aktywnego uczestnictwa w jego życiu.
Bierzmowanie uzdalnia wierzących do czynnego udziału w życiu Kościoła i jego misji.
R. Krawczyk, Teologia sakramentu bierzmowania, „Studia Theologica Varsaviensia” 8 [2011], s. 39–53
To oznacza, że bierzmowanie jest nie tylko darem, ale także zadaniem.